J. Popławski – tenor z Ostrowca

Identyfikacja wystawy.

Słoneczny tenor

Wystawa w Pałacu Wielopolskich poświęcona niezwykłemu artyście, pochodzącemu z Ostrowca Świętokrzyskiego „słonecznemu tenorowi” Januszowi Popławskiemu – śpiewakowi, aktorowi i reżyserowi. Jego role pierwszoplanowe to m.in. Szujski („Borys Godunow”, 1932), Leński („Eugeniusz Oniegin”, 1932), Nadir („Poławiacze pereł”, 1936), Almaviva („Cyrulik sewilski”), Kawaler de Grieux („Manon”), Leopold („Żydówka”, 1937), Caramello („Noc w Wenecji”, 1932), Hrabia Lavalette („Napoleon i Teresina”, 1932). Ze swoją ówczesną żoną, gwiazdą operetki, Marylą Karwowską, brali udział w koncertach zagranicznych – w sezonie 1934/35 Janusz śpiewał partię Jontka w „Halce” granej w USA (Filadelfia, Boston, Chicago, Detroit, Brooklyn), a w 1937 dawał koncerty na Łotwie. Brał udział w radiowych wykonaniach operetek (np. „Taniec szczęścia”), próbował reżyserii („Noc w Wenecji” w T. Nowości, 1932). Grał role artystów-śpiewaków w polskich filmach „Profesor Wilczur” i „Płomienne serca”. Po wojnie występował głównie z repertuarem operetkowym – Mac Allmers („Biała wilczyca”, 1959), Kasztelan („Nowy Don Kiszot”, 1960), Paul Barriere („Can-Can”, 1961), Rawkins („Tęcza Finiana”, 1963), Poseł włoski („Farfurka królowej Bony”, 1964), Bakkenskill („Rozwódka”, 1964), Barbaruccio („Noc w Wenecji”, 1965), Gubernator („Gasparone”, 1966), Bagrat („Keto i Kote”, 1967).

Na potrzeby wystawy zaprojektowaliśmy plakat oraz zaproszenie.